Ja, het kan raar lopen ,ook in het leven van een aankomend hulphond.Zo denk je, nou ik wil wel graag aan het werk, maar er is nog niemand gevonden voor wie ik dat kan doen,Ik dacht....ik blijf lekker bij Huub en Sabine....word ik Lammechiens personal assistent , maar het liep heel anders.Afgelopen zaterdag gingen we met de voiture naar de bbq van Service Dogs.Het was al heel druk toen we er aankwamen, veel mensen en honden...collega's natuurlijk, mijn broertje Oscar was er ook en Cayra en joy , aach te veel om op te noemen ik ken er ook zoveel.Ik vind dat allemaal wel spannend, maar blijf kalm, tenslotte ben ik een volwassen hon, we gingen zo her en der eens kijken en een praatje maken, ik bleef dicht bij Sabine zitten en keek om me heen.Ineens gingen we bij een meisje langs , die had een heel klein hondje bij zich, wilde er gelijk mee spelen maar het hondje moest er niet zoveel van hebben, vond mij een beetje lomp denk ik, maar het meisje, ze heet Richelle, vond me wel aardig en aaide mij en praatte met mij, leuke meid dacht ik en toen ze me vroeg chenoux, deed ik dat maar wat graag, ze heeft een hele vriendelijke stem en ze vroeg me haar sleutels op te rapen....tuurlijk deed ik dat.We bleven nog een poosje en gingen toen weer verder, maar later gingen we weer terug en ik vond Richelle nog steeds leuk en bleef bij haar zitten, Sabine was ineens weg....maar geen zorgen,ik bleef bij Richelle, ze ging nog een stukje met de rolstoel en mij ernaast, maar dat vond ze goed gaan.Wat blijkt nou, Richelle heeft een hulphond nodig en dat zou ik kunnen zijn, nou dat lijkt me wat en weten jullie wat?We zijn samen ook nog op TV geweest, want Piet Paulusma van sbs6 kwam om het weer te vertellen en meer te horen over Service Dogs.Er is namelijk een mevrouw, die heet Bea, die heeft een sponsortocht gedaan met de rolstoel van Den Haag naar 2e Exloermond en die tocht was net die dag afgelopen, dus Piet P. had heel wat te bespreken, en ineens kwam die met kameraman bij Richelle, Noa en mij dus ben ik ook met mij koppie op tv geweest. Sinds gisteren ben ik aan het logeren in Mussel, want Sabine en Huub gaan met vacantie, en in die tijd ga ik met Markus een dagje naar Richelle, kijken hoe het dan daar thuis gaat, maar het zit er wel in dat ik mijn maatje gevonden heb.Word binnenkort weer vervolgd.
Er zullen vast mensen zijn, die denken Daily is daar ingedut in Borger, we horen niets meer van haar.
Nou laat ik jullie gerust stellen, dat is niet helemaal waar. Hubert en Sabine zijn alleen erg druk met verhuizen, maar Sabine moeder ( in de verhalen oma genoemd) is pas overleden. We moesten toen op stel en sprong naar Duitsland, we (Lammie en ik) begrepen er eerst niets van, anders is het altijd lol daar, en nu was oma er niet, dus ook de koektrommel bleef onaangeroerd. Pffft, daar moest iets aan de hand zijn, we zijn daar een week geweest en er kwamen allemaal mensen over de vloer die we niet kenden, maar we hebben ons allebei gedragen, niemand besprongen en ook netjes geluisterd, dat hoort ook zo zullen jullie zeggen, en daar hebben jullie gelijk in. Op 22 april ben ik met Ninjo naar Maassluis geweest, om kennis te maken met 2 cliënten. Allebei deden we enorm ons best zei Markus, dus de cliënten moeten een keuze maken. Waarschijnlijk komen ze binnenkort hier in Borger naar een vakantieoord om verder te bekijken wie van ons het wordt.
Spannend hoor,....ik wil heel graag aan het werk, maar totdat het zover is doe ik ook hier netjes mijn best. Volgende week gaan we verhuizen naar Assen, wellicht heb ik de volgende keer meer nieuws.
Opletten en Luisteren
nieuwtjes
|
22 Maart 2009 | 14:00:18
Afgelopen maandag hadden Sabine en
Hubert weer een uitstapje gepland.
We gingen met de voiture, waar ik overigens
nog steeds niet graag in spring, laat ze me maar even een "kontje"geven, ik kan
het wel als het er op aankomt, maar ze helpen me wel.
Nou, een klein stukje
rijden maar, en ik mocht er weer uit.
We waren in Assen zeiden Sabine en Huub en
al gauw rook ik allemaal lekkere en vreemde geuren, maar daar trek ik me steeds
minder van aan.
Ik had mijn werkkledij aan, en dan weet ik wat er gaande
is.
Opletten en luisteren.....Dat ging best goed, we zijn bij een hoop
verschillende winkels geweest, zelfs in de lift en in een restaurant en zelfs
bij Jamin, die mevrouw was niet blij met een hond in de winkel, maar Huub legde
haar het een en ander uit, over mijn studie en hulphonden in het algemeen en
toen was ze aardig tegen mij.
Het was wel vermoeiend in de grote stad, dus ik was
blij toen we weer thuis bij Lammie waren en ik weer uit kon
rusten.
Hallo, daar was ik weer.....ben heel
druk geweest de afgelopen mand, training gehad in Stadskanaal, deed het daar
prima, moest langs een vrachtwagen lopen die maakte een hoop herrie, maar dat
doet me niets .Daarentegen vind ik heel erg kleine ruimtes nog niet zo geweldig,
bijvoorbeeld een telefooncel, maar ja mijn nieuwe baasje heeft vast een
mobieltje en dan hoef ik niet in zo'n telefoonhok.Verder ben ik in huis aan het
oefenen dat gaat me ook goed af, mijn coach Wiesje zei ook al , dat ik klaar ben
voor het echte werk....nou dat komt wel....en tot zolang blijf ik gezellig bij
Lammie, tenslotte ben ik ook nog vrij jong.Aan het eind van de maand mogen
Lammie en ik mee naar Almere, daar word Cayra overgedragen aan Femmie en dat is
voor mij reuze spannend, want ooit zal mij dat ook gebeuren.Maar tot die tijd
doe ik hier gewoon mijn best.Kijk maar:
Nou je begrijpt nu wel, hoe mijn
studie verloopt zie bijlage
Nou ik kruip nu eerst naast Lammie
want van schrijven word je erg moe.
Trainen in Zuidlaren
nieuwtjes
|
10 Februari 2009 | 23:53:32
Afgelopen dinsdag kwam mijn personal coach Wiesje weer met de voiture om Sabine en mij op te halen.Nou kan ik best springen vooral over slootjes en er in, maar in de auto springen, nee dat is niet mijn ding.Veel liever heb ik, dat ze met een zetje geven, maar dat vinden ze onzin, dus uiteindelijk met een lekker brokje en een aanloop sprong ik in Wiesjes auto.Goed, hé?We gingen een stukje rijden en kwmen aan in Zuidlaren, daar kom ik niet vaak dus alles is interessant en de neus gaat aan de grond, niets daarvan, dat mag ik niet!!!!Gauw kwamen mijn collega's Mila en Guusje ook met Emmy en Ina.Gezellig,dacht ik maar al gauw bleek, dat het om een training ging.We mogen elkaar kort begroeten en daar gingen we.Netjes lopen en alleen doen wat er gevraagd word.Dus assis is blijven zitten , en niet opstaan...dat mag pas als ze omnivas zeggen of fini.Dat weet ik best allemaal, maar ja alles ruikt zo spannend dat we af en toe toch proberen om onze eigen zin te doen.we gingen een stukje lopen richting centrum, tussen de paaltjes netjes doorlopen, naast de rolstoel, up tegen de brievenbus, trapje op en af.Ging best goed en Wiesje was tevreden.We kwamen bij een bankje en daar moesten we met de voorpootjes op, dus werd er gevraagd up, ha ha en wat doe ik, gelijk erop en het was een beetje glad en ik viel er aan de andere kant gelijk weer af.Oeps....maar ik deed het netjes over...maar heb me wel bezeerd, althans had ik bloed aan mijn pootje, Wiesje heeft me goed nagekeken, en ik was heel dapper en piepte niet, nix te zien zei ze en we gingen gewoon door.Vooriuit sturen...een telefooncel in, nooit eerder gedaan en zoooooo'n klein hokje , durfde eerst niet, maar ja uiteindelijk zaten we er toch in.Weet je wat we ook nog tegenkwamen, een heel groot paard ja, geen echte maar een beeld noemen mensen dat, daar moesten we vooruit onder de buik van het paard, maar ik wou gelijk mijn riem meenemen, en vergat wat er gevraagd was, ha ha ha wat is het soms ook ingewikkeld.De dames vonden het koud en wilden aan de koffie, maar coach Wiesje bedacht weer eeen nieuwe opdracht.Stond er een grote vrachtwagen, moesten we om de beurt op de laadklep staan en dan ging die omhoog, deden het allemaal goed en Wiesje zei dat we klaar zijn voor het echte werk?????????Nou ik zie het wel , voorlopig houd ik ze hier nog wel even bezig.
Uiteindelijk besloten de dames dan toch aan de koffie te gaan bij Ina, ik bleef zolang de auto van Wiesje bewaken, want dat is ook belangrijk en dat kan ik met mijn ogen dicht!!!
de feestdagen hebben we rustig doorgebracht
Dieren/Honden | nieuwtjes
|
22 Januari 2009 | 00:26:55
Hier weer een verslagje van mij belevenissen van de
laatste tijd.Nou waar zal ik beginnen, de feestdagen hebben we rustig
doorgebracht met de kerst ben ik nog op reis geweest naar Sabines moeder en met
oud en nieuw was het ook rustig omdat Sabine en Hubert moesten werken, maar
Lammie en ik gingen rustig slapen,Al dat vuurwerk en knaldingen interesseerden
ons niet, we keken er nog niet eens naar.
We zijn ook nog een ochtend in Emmen geweest, over
de markt gelopen en het winkelcentrum ingeweest, nou ik vind het wel
interessant, maar ik loop netjes mee en laat me niet gek maken ook al verzinnen
ze allemaal dingen zoals reclameborden laten wapperen of dicht langs iets lopen
dat herrie maakt of je ergens laten downliggen en dan weglopen, ze komen wel
weer denk ik dan maar en kijk een beetje om me heen.Er kwam een mevrouw langs
die zag me er moederzielalleen zitten, ze wist niet wat ze ervan denken moest,
nou ik bleef zitten ondanks ze tegen me begon te praten, gelukkig kwam Hubert
achter een paal vandaan, dus zag de mevrouw dat alles oke was, hé, hé.....Wat ik
nog wel moeilijk vind is pas toucher.....ik wil dingen oppakken zonder dat het
gevraagd word, maar dat mag niet dus we blijven oefenen en het gaat steeds
beter.
Afgelopen zaterdag zijn Huub Sabine en ik naar de
nieuwjaarsbijeenkomst van servicedogs geweest.Dat was leuk, mijn broer Youri nog
gezien en veel andere collegas en ook Ulla en Michiel, dat vond ik geweldig.Ze
vertelden mij dat ik er mooi uitzag en daar was ik blij mee.Ik bleef heel rustig
, terwijl het best druk was in de zaal.Maar ja ik ben geen pup meer en er mag
toch wel wat van mij worden verwacht, zeggen ze.
Van de week waren we in het Buiner Bos eerst
wandelen en dan tussendoor wat training samen met Rani en Guusje .Eerst dolle
pet: rennen en spelen en door de plas joehoe , maar dan de riem weer om en
aandacht hebben voor je baas, daar heb ik niet zo'n moeite mee vooral als ik aan
de riem ben, maar als ik los ben kijk ik toch af en toe niet wat Sabine doet ,
en ineens was ze weg...maar het is een groot mens, dus die past wel op zich zelf
en ik bleef kalm zocht haar ook niet echt, maar eerlijk is eerlijk toen ik haar
stem hoorde rende ik gelijk naar har toe, goed hé?
Maar het had niet veel gescheeld of Sabine had zelf
een hulphond nodig gehad, want ...oeps ik schaam me nu toch een beetje , we
waren aan het rennen en Wiesje Emmy en Sabine liepen voor ons en we wilden er
langs en renden zo Sabine omver...daar lag ze...maar gelukkig stond ze gauw weer
op, heb belooft om voortaan beter uit te kijken en voorlopig hou ik me
gedeisd.
Volgende week is het kerst en dan gaan we ook weer naar duitsland naar oma met de koektrommel
Dieren/Honden | nieuwtjes
|
18 December 2008 | 20:15:17
Hier weer Daily met het laatste nieuws uit Borger.
Nou ja, nieuws heb ik eigentlijk niet, maar wou gewoon even van me laten horen.
Vorige week is Wiesje, mijn personal coach hier geweest, en ze stond versteld van mijn prestaties, nou moet ik zeggen , ik had goede zin en deed netjes, wat ze vroeg, laadje open en dicht, spullen van de grond oprapen en netjes afgeven, jas uit doen en noem maar op.
Eerlijk is eerlijk soms heb ik er even geen zin in en speel voor dom blondje, dat wil zeggen ik moet bijvoorbeeld een bankpasje oprapen van de keukenvloer en dan kijk ik Sabine aan als of ik er niets van begrijp, trek nog even een rimpeltje boven mijn voorhoofd en kijk een beeje triest zo van: weet niet?
Tuurlijk weet ik het wel, maar je moet het toch een beetje spannend houden, net als doet ze het of doet ze het niet.
Maar ze laten zich hier niet zo gauw voor gek houden, uiteindelijk doe ik het dan wel.
Wat ik ook nog vertellen wilde is iets over Lammie, wat een lieve vriendin is dat, vooral als we slapen, dan kun je er zo heerlijk tegenaan leunen en warm....mhhhh lekker.
Volgende week is het kerst en dan gaan we ook weer naar duitsland naar oma met de koektrommel.
Ik zal jullie er over vertellen, maar dat pas volgend jaar.
Afgelopen week heb ik weer het nodige
meegemaakt.
Zaterdags al heel vroeg opstaan en met Hubert en Lammie door het
donker lopen, om vervolgens in de bench gestopt te worden.
Ik dacht, wat moet dat
toch...maar ik kreeg een zogenoemde kong , dat is een rubber ding met een gat
erin en daar stoppen ze lekkers in, deze rook naar kaas en worst, hmmmmm maar
hoe dat spul eruit krijgen, keek even naar Lammie, die heeft er meer ervaring
mee en ja hoor het lukte me ook.
Hubert en Sabine moesten werken en ze dachten
misschien verbouwt Daily samen met Lammie het hele huis, dus vandaar dat ik in
de bench moest.
Gelukkig hoeft dat niet zo vaak, en als ze dan thuis komen gaan
we gelijk op stap en mag ik af en toe zelfs door de natte sloot rennen,
heerlijk!!!!
Dinsdagmorgen kwam er al vroeg bezoek, dat dacht ik
tenminste, maar die mensen hadden een heeeel klein teckeltje bij zich, Vicky
hete ze en is best een leuke hond, het bleek dat ze de hele dag zou blijven, en
ze wilde wel met me spelen, maar ja je moet voorzichtig zijn met zo'n kleintje
maar het was wel erg gezellig zo met ons drietjes en weet je wat Lammie deed, ze
ging op de mand van Vicky liggen, ja erin paste ze niet...ha ha ha die arme
Vicky heeft de hele middag niet in haar eigen mandje kunnen liggen, nou toen
kwam ze maar tegen mij aan liggen.
Maar het was niet alleen feest van de week,
woensdag gingen Sabine en ik met de fiets op pad, ik met mijn dekje op, ik
dacht....dat word weer spannend en ja hoor eenmaal in het dorp zagen we Wiesje
en de pret kon beginnen, netjes lopen op de parkeerplaats: goed zo Daily, lopen
door de winkelstraat: wat doet ze dat goed , en dan de supermarkt in, netjes
lopen, nergens aankomen down liggen en Sabine en Wiesje uit beeld, goed gedaan ,
toen moest ik iets apporteren , yes prima, alleen toen legden ze iets neer en ik
moest er af blijven pas touchez, deed net alsof ik daar nog nooit van gehoord
had en pakt het toch op, nou er moet toch nog iets geoefend
worden?!
Wiesje en Sabine waren dik tevreden en we gingen
naar huis en als beloning kreeg ik een lekker kauwbot en Lammie ook.
Wat een
leven, of niet soms
maar wie niet waagt...die niet wint hi hi hi
Dieren/Honden | nieuwtjes
|
17 November 2008 | 20:47:31
Zo, een week Borger achter de rug, en ik moet zeggen ik ben al aardig gewend.
Jammer genoeg kan ik dat van Hubert en Sabine niet zeggen, want ze zeggen af en toe Cayra tegen mij.
Maar Cayra is nu ook nog maar 2 weken weg hier, dus ik vergeef het ze en kijk het nog even aan, en anders luister ik gewoon niet.
Vorige week hebben ze me aardig uitgetest en ze waren nogal onder de indruk, ik loop volgens hen netjes aan de riem, dus de volgende stap was de markt in Borger.
Nou nou dat zich dat markt mag noemen, een straatje met kraampjes en dat was dus eitje voor mij.
We gingen kaas kopen, en omdat ik zo lief keek kreeg Hubert een stukje oude kaas voor mij. Goed hé?Ik kreeg dat stukje echter pas, nadat ik netjes door de draaideuren van de bank was gelopen, wel 2 keer moest ik dat doen, mhhhh maar het was de moeite waard.
Daarna wilde Sabine met mij AH in, jonge jonge dat was wel een hele grote winkel en erg interessant, maar ik heb me gedragen en liep netjes naast en ging zitten toen het gevraagd werd....en toen was ze weg,......maar net toen ik me zorgen begon te maken kwam ze weer terug en ik werd de hemel zowat ingeprezen dat ik zo netjes had gewacht.
We zijn daarna nog het dorp doorgeweest, maar dat ging allemaal goed .
Als er een andere hond aankwam werd mij gevraagd om op te letten, en ondanks dat ik er graag heen wil, bleef ik toch netjes naast.
Donderdagmiddag werden Lammie en ik in de auto gezet en het werd een heel lang stuk autogereden, het was al donker toen de voiture stopte.
Lammie was heel rustig dus ik ook maar .
We kwamen de auto uit en het rook daar zo lekker, bijna als in een bos, dus wilde ik de boel onderzoeken, maar dat mocht niet.
We waren bij Sabine’s moeder beland en dat was me heel leuk.
Ze is al heel oud en heeft ook een rolstoel en een rollator, dus ik dacht....oeps dat word werken het weekend, maar dat viel reuze mee...een beetje apporteren en meer niet.
Wel had ze een koektrommel en Lammie en ik gingen lief bij haar zitten en haar zielig aankijken...dat kon ze niet hebben, zei ze en open ging die trommel en lekkere snoepjes had ze mhhhhhh.
Helaas hadden de baasjes het in de gaten zodat onze maaltijd er op aan werd gepast.
Verder zeiden ze dat ik me netjes en rustig gedroeg, ook s'nachts was ik heel rustig, lag op de grond naast het bed en heb in een keer doorgeslapen, nou wat had ik anders moeten doen.
Gisteren zijn we thuisgekomen en ik mag nog een keer mee zeiden ze, goed hé?
Vanmorgen hebben we gewandeld en ik mag los, omdat ik direct terugkom, heerlijk over de weilanden gerend en een sloot meegepikt, maar Sabine zei tegen me dat we daar nog aan moeten werken?????!!!! Snap ik niet, maar ze wil dat ik er niet zomaar inspring alleen als ze fini zegt.
We kwamen thuis en Lammie en ik gingen op ons kleed uitrusten en Sabine achter de computer, toen ze klaar was zag ze mij niet op het kleed....nou ja wat zouden jullie doen als er ook een mooie grote bank staat....juist ja erop en lekker snurken, maar dat mocht dus niet....willen ze me vast ook afleren, maar wie niet waagt...die niet wint hi hi hi.
Jullie
dachten zeker dat ik op Ameland was gebleven, maar niets is minder waar.
Ik heb
samen met Ulla heel hard getraind, gestudeerd en geoefend met Wiesje en ze
zijn heel tevreden over mijn prestaties.
Ik
apporteer als de beste, ze hoeven niet eens te vragen, als er iets valt ...laat
maar ik kom er aan.
Laatjes
open maken en dicht doen geen probleem en dat geld ook voor de andere dingen.
Dus ik
dacht, voordat ik echt een baan krijg en aan het werk ga, wil ik ook nog eens
in een groter dorp kijken, en in overleg met Ulla hebben we besloten dat ik een
ander stageplaats kreeg.
Dus zit ik
nu in Borger bij Sabine en Hubert, die kennen jullie wel, van Joy en Cayra.
Vrijdag
hebben Ulla en Michiel me daarheen gebracht....ik was niet zenuwachtig, want
als pup had ik er al een tijdje gelogeerd.
Lammie hun
eigen hond begroete me gelijk vriendelijk en toen de mensen aan de koffie
zaten, was het voor mij wel oké.
Sabine en
Huub vonden het leuk dat ik er ben en ze gaan me verder helpen met mijn studie.
Ik zal
jullie op de hoogte houden wat er hier allemaal gebeurd, ben zelf erg
nieuwsgierig.
Ik wil Ulla
en Michiel bedanken voor alles wat ze voor me gedaan hebben, ik zal ze wel
missen, maar ik zie ze hier vast nog wel een keer.
| 
